Rok 2026 rozpoczął się dobrze Mamy japońską koncepcję Meme oraz koncepcję Vibe coding, to powinien być moment, na który czekałem. Od zawsze pragnąłem, aby ten dzień nastał — nowe inwestycje, zdobywanie złota, zyski. Myślałem, że gdy liczby na koncie znów zaczną rosnąć, moja radość również powróci. Jednak w tym zbiorowym szaleństwie niespodziewanie zachorowałem. Nie na ciało, ale na duszę. Tak, zdiagnozowano u mnie depresję, trwa to już ponad miesiąc (na szczęście, przyjmuję leki i stosuję terapię, objawy uległy złagodzeniu). Dlaczego nagle popadłem w depresję 1. Wraz z wiekiem rośnie lęk przed niepewnością przyszłości, od drugiej połowy 2025 roku często zastanawiam się, gdzie tak naprawdę jest przyszłość? To sprawia, że często popadam w niepokój. 2. Zmiany na rynku w październiku uświadomiły mi, że całkowicie związałem swoją wartość z wahania salda konta, aby stawić czoła bólowi strat, zmusiłem się do pewnej otępiałości, a nawet do odcięcia emocjonalnego postrzegania. 3. Błędnie postawiłem całe życie i szczęście na niekontrolowanych rynkowych zakładach. 4. Może próg dopaminy został już zbyt wysoko podniesiony przez rynek, wiele rzeczy w życiu nie jest w stanie wywołać we mnie żadnych emocji. Na przykład jedzenie, filmy, spacery itd. 5. Strach, boję się utraty zysków po błędach, strat, wątpliwości, wątpliwości, że szczęście przeważa nad umiejętnościami, boję się, że nie zasługuję na to szczęście. Ten lęk przed utratą jest gorszy niż sama strata. Przyznanie się do własnej słabości Muszę przyznać, że rynek może się naprawił, ale ja jeszcze nie. Zawsze przyzwyczajamy się do skupiania na naprawie bilansu aktywów, rzadko zwracając uwagę na upadek psychicznego bilansu aktywów. W tej grze pieniężnej ludzka chciwość i strach są nieskończone, nasze nerwy są nieustannie naciągane, aż tracą elastyczność. To nie jest przesada, to długoterminowa reakcja na stres, to dusza wysyła ci sygnał alarmowy: jest zmęczona, nie chce już tańczyć z wykresami K. Czekając na „powrót do średniej” w sercu W finansach istnieje termin „powrót do średniej”. Cena ostatecznie wróci do centralnej wartości. Myślę, że emocje ludzi są podobne. Ta depresja może być również przymusowym „powrotem do średniej”. Zmusza mnie do zatrzymania się, wyjścia z tego szalonego wirnika i ponownego przemyślenia mojej relacji z pieniędzmi. Czy naprawdę warto poświęcać zdolność do odczuwania słońca dla tych kilku cyfr? Czy naprawdę warto, aby nie przegapić każdego ruchu, przegapić życie tu i teraz? ...