Een genetisch onderzoek onthult dat je huiskat een verbazingwekkende 95,6% van zijn DNA deelt met een wilde tijger. Onder de zachte spinnende geluiden en speelse capriolen behouden huiskatten de essentie van toppredators. Een baanbrekende genomische studie gepubliceerd in Nature Communications onthult dat tijgers en huiskatten ongeveer 95,6% van hun genoomsequentie delen. Deze hoge mate van overeenkomst komt voort uit hun divergentie van een gemeenschappelijke katachtige voorouder ongeveer 10,8 miljoen jaar geleden - een relatief recente splitsing in evolutionaire termen. Ondanks het enorme formaatverschil - een typische huiskat weegt ongeveer 10 pond, terwijl een tijger meer dan 600 pond kan wegen - zijn beide soorten opgebouwd uit vrijwel identieke genetische fundamenten. De kleine verschillen (ongeveer 4,4%) beïnvloeden voornamelijk eigenschappen zoals lichaamsgrootte, metabolisme en spiermassa, in plaats van kernbiologische processen of jachtinstincten. Dit verklaart waarom huiskatten instinctief op prooi jagen, zich verstoppen, en hun territorium markeren met dezelfde vurigheid als hun wilde verwanten. Dit zijn geen louter schattige gewoonten; het zijn diepgewortelde, oude gedragingen die in hun gedeelde DNA zijn gecodeerd. Het erkennen van deze nauwe genetische verwantschap stelt eigenaren in staat om hun huisdieren beter te begrijpen: ver van louter metgezellen zijn huiskatten miniatuurversies van formidabele jagers, uitgerust met in wezen dezelfde biologische toolkit als tijgers en andere grote katten. [Cho, Y. S. et al. (inclusief Jong Bhak en team). Het tijgergenoom en vergelijkende analyse met leeuw- en sneeuwluipaardgenomen. Nature Communications 4, 2433 (2013). DOI: 10.1038/ncomms3433]