İçe dönüklere yabancılarla kaynaşma konusunda nasıl hissedeceklerini sorarsanız, bunun mutsuz bir deneyim olacağını tahmin ederler. Ama sonrasında neredeyse her zaman daha iyi hissediyorlar. Bu konuda birçok çalışma yapıldı—dışa dönüklük ve özellikle içe dönüklerin araştırma ortamında onlara daha dışa dönük davranmalarını söylediğinizde nasıl hissettikleri. Araştırmacılar içe dönükleri getirecek ve önceden nasıl hissedeceklerini tahmin etmelerini soracaklar: Sizden dışarı çıkıp insanlarla konuşmanızı isteyeceğiz, sohbet başlatacaksınız—sizce bu nasıl hissettirecek? Ve cevap neredeyse her zaman olumsuzdur. Bir versiyon: Bu berbat olacak. Ben de dört gözle beklemiyorum. Yorgun ya da rahatsız hissetmeyi bekliyorlar. Ama sonra gerçekten yapıyorlar—yabancılarla konuşuyor, sohbet başlatıyor, dışa dönük davranıyor. Ve sonrasında, nasıl hissettirdiği sorulduğunda, beklediklerinden daha çok keyif aldıklarını sürekli söylüyorlar. Bu bulgu birçok çalışmada tekrarlandı. Dışa dönüklerin dışa dönük davranırken kendilerini iyi hissetmeleri şaşırtıcı değil. Daha ilginç olanı ise, içe dönüklerin de genellikle bunu yapmasıdır—kesinlikle tahmin ettiklerinden daha fazla. Faydalı bir benzetme spor salonudur. Spor yapmayı sevenler bile önceden direnç hissediyor. Bugün gerçekten bunu yapmak istiyor muyum? Ama bir kez gittiklerinde, neredeyse her zaman kendilerini daha iyi hissediyorlar. Sosyal etkileşim de aynı şekilde işliyor gibi görünüyor: önceden beklenti korkusu, ardından gerçekten yaptıklarında daha olumlu bir sonuç alıyor.